Ik sta daar eerlijk gezegd liever niet bij stil. Carpe diem is mijn motto. Lange tijd heb ik mijn kop in het zand gehouden. Ik hield mij vast aan de door de overheid gefaciliteerde WAZ, die toen nog bestond. Geen vetpot, maar in ieder geval voldoende om  te leven. Maar toen de Woordkunstenaartjes ten tonele kwamen, veranderde dit toch wat. Want zij hoeven natuurlijk niet de dupe te worden van het feit dat papa liever niet nadenkt over calamiteiten.

Geen contact

Dus heb ik sinds een paar jaar een arbeidsongeschiktheidsverzekering. Ik weet dat ik daarvoor zo’n 2400 euro per jaar kwijt ben. Wat mij opvalt, is dat mijn arbeidsongeschiktheidsverzekeraar en ik bijna nooit contact met elkaar hebben. Hij stuurt mij jaarlijks een polis en een rekening die telkens ietsje hoger wordt. En dat is het.

Gezondheidstips

Dat is raar. Want je zou zeggen dat wij een gezamenlijk belang hebben: mijn gezondheid. Als ik niet claim, heeft mijn verzekeraar daar voordelen bij. Dus waarom bestookt hij mij niet met gezondheidstips of biedt hij mij een jaarlijkse check-up aan? Stuurt hij een coach op me af die mij helpt bij een optimale work-lifebalans of gooit desnoods af en toe wat vitaminepillen door de bus.

Beter

Maar mijn arbeidsongeschiktheidsverzekering zwijgt op dat gebied. Dus doe ik hier dan maar de suggestie aan verzekeraars om vooral aandacht te besteden aan preventie. Daar worden we samen beter van.